XIX Domingo del Tiempo Ordinario
San Juan 6, 41 – 51

Entón os xudeus comezaron a murmurar del, porque dixera “Eu son o pan que baixou do ceo”, e dicían:
‑¿Non é este Xesús, o fillo de Xosé? ¿Non lle coñecemos o pai e mais a nai? ¿Como di, logo “Eu baixei do ceo”?

Xesús respondeulles:
‑Non esteades aí a murmurar. Ninguén pode vir onda min se non o trae o Pai que me mandou, e eu resucitareino no derradeiro día. Está escrito nos Profetas: todos serán ensinados por Deus: todo aquel que escoita ó Pai e aprende, vén onda min. Non porque alguén vise ó Pai; o único que viu ó Pai é o que estaba onda Deus. Con toda verdade volo aseguro: quen cre, ten vida eterna.

Eu son o pan da vida. Os vosos pais comeron o maná no deserto, pero morreron. Este é o pan que baixa do ceo, para que quen coma del non morra. Eu son o pan vivo que baixou do ceo: se alguén come deste pan, vivirá para sempre; e o pan que eu darei, é a miña carne, para a vida do mundo.